รายชื่อนิทานทั้งหมด
เลือกอ่านนิทานธรรมบทที่คุณสนใจจากรายการด้านล่าง
เรื่องที่ ๑
พระจักขุบาลเถระ
"ใจเป็นประธานในสิ่งทั้งปวง"
ทุกสิ่งทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ หากบุคคลมีใจชั่วร้าย พลอยพูดชั่วทำชั่วไปด้วย ความทุกข์ย่อมตามหลังเขาไป
เรื่องที่ ๒
มัฏฐกุณฑลีมาณพ
"ใจเป็นประธานในสิ่งทั้งปวง"
เมื่อความตระหนี่ถี่เหนียวของบิดาเกือบส่งลูกชายลงนรก... สู่ปาฏิหาริย์แห่งดวงจิตสุดท้ายที่เล่งเห็นพระพุทธคุณ
เรื่องที่ ๓
พระติสสเถระ
"เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร"
"เมื่อ 'อัตตา' และ 'ความถือตัว' ว่าเป็นญาติสนิทของศาสดา ทำให้หลวงตาแก่วางโตอวดเบ่งกลางโรงฉัน ทว่าพอโดนตักเตือนกลับร้องไห้โฮไม่ยอมอโหสิกรรม
เรื่องที่ ๔
นางกาลียักษิณี
"เวรย่อมไม่ระงับด้วยการจองเวร แต่ระงับได้ด้วยการไม่จองเวร"
"จากสงครามน้ำลายในบ้านสู่วิบาทกรรมเลือดข้ามภพชาติ! เมื่อความอิจฉาริษยาทำให้เมียหลวงแอบวางยาขับเลือด
เรื่องที่ ๕
พระนันทเถระ
"จิตที่ฝึกมาไม่ดี ย่อมถูกราคะและความทุกข์ครอบงำได้ง่าย"
เมื่อวิวาห์ล่มเพราะพระเชษฐาผู้เป็นศาสดามาบิณฑบาต! เรื่องราวของเจ้าชายนันทะผู้ถูกคลุมจีวรพาเข้าวัดในวันแต่งงาน
เรื่องที่ ๖
ปัณฑิตสามเณร
"ชาวนาขุดทางไขน้ำย่อมนำน้ำไปได้, ช่างศรดัดลูกศรย่อมดัดให้ตรงได้, ช่างไม้ถากไม้ย่อมทำไม้ให้เป็นรูปทรงได้ฉันใด.
เมื่อวิถีธรรมชาติริมทาง กลายเป็นลายแทงธรรมนำทางสู่การหลุดพ้น! เรื่องราวของสามเณรน้อยวัย 7 ขวบ ผู้มีปัญญาเฉียบแหลม ช่างสังเกตการ
เรื่องที่ ๗
พระมหากาลเถระ
บุคคลผู้ตามเห็นสิ่งสวยงามในโลก ไม่สำรวมในอินทรีย์ ไม่รู้ประมาณในอาหาร เกียจคร้าน มารย่อมพ่ายแพ้เขา เหมือนลมพัดต้นไม้ที่ผุพัง
เมื่อพี่ชายสละผ้าคฤหบดีมุ่งสู่ป่าช้าเพื่อเจริญมรณานุสติ แต่น้องชายกลับวางแผนส่งอดีตภรรยามาล่อลวงให้สึก!
เรื่องที่ ๘
พระเทวทัต
ผู้ทำกรรมชั่วย่อมเดือดร้อนในโลกทั้งสอง
เมื่อฤทธิ์เดชอันอัศจรรย์กลับกลายเป็นอาวุธร้ายทำลายตนเอง! เรื่องราวของพระเทวทัตผู้ปล่อยให้ความอิจฉาริษยาเข้าครอบงำจิตใจ
เรื่องที่ ๙
นางจิญจมาณวิกา
"บุคคลผู้ล่วงละเมิดธรรมข้อหนึ่ง คือ การพูดเท็จ (มุสาวาท) โดยไม่มีความละอาย และไม่เชื่อเรื่องโลกหน้า ย่อมไม่มีบาปกรรมใด ๆ ที่เขาจะทำไม่ได้"
เมื่อความอิจฉาริษยาของลัทธิอื่น นำมาซึ่งแผนการสกปรกระดับสั่นสะเทือนศรัทธา! เรื่องราวของนางจิญจมาณวิกา
เรื่องที่ ๑๐
นายจุนทสูกริก
ผู้ทำกรรมชั่วย่อมเดือดร้อนใจในโลกทั้งสอง
เมื่อเสียงกรีดร้องของชีวิตนับพัน ย้อนกลับมาดังก้องในร่างของตนเอง!
เรื่องที่ ๑๑
ธัมมิกอุบาสก
ผู้ทำกรรมดีย่อมเพลิดเพลินใจในโลกทั้งสอง
เมื่อผลแห่งความดีแปรเปลี่ยนเป็นทิพยสมบัติลอยอยู่ตรงหน้า!
เรื่องที่ ๑๒
มหาชนทูลถามเรื่องพระเทวทัต
ผู้ใดที่ยังมีกิเลสน้ำย้อม (ราคะ โทสะ โมหะ) ยังไม่ล่วงพ้น ปราศจากความสำรวมและสัจจะ วาจา ผู้นั้นย่อมไม่คู่ควรที่จะนุ่งห่มผ้ากาสาวพัสตร์.
เมื่อข่าวลือเรื่อง 'ธรณีสูบ' กลายเป็นทอล์กออฟเดอะทาวน์ที่เขย่าขวัญคนทั้งพระนคร!
เรื่องที่ ๑๓
พระโกกาลิกะ
ขวานเกิดประจำอยู่ที่ปากของบุรุษแล้ว... คนพาลเมื่อพูดคำชั่วร้าย ย่อมใช้ขวานนั้นฟันตัวเอง
เมื่อคำโกหกพ่นพิษใส่พระอรหันต์ สู่จุดจบที่ร่างกายพุพองแหลกสลาย!
เรื่องที่ ๑๔
พระโสภิตเถระ
ทางที่บุคคลแผ้วถางดีแล้ว ย่อมนำพาไปสู่จุดหมายได้รวดเร็วฉันใด จิตที่ได้รับการแผ้วถางกิเลสและอบรมปัญญามาดีแล้ว ย่อมเข้าถึงสัจธรรมและญาณทัศนะได้อย่างรวดเร็วฉันนั้น
เมื่อสมุดบันทึกแห่งภพชาติถูกเปิดออกอย่างแม่นยำและรวดเร็วกว่าใคร!
เรื่องที่ ๑๕
พระอุบลวรรณาเถรี
ผู้ใดมีจิตสงบระงับแล้ว ตัดตัณหาได้ขาด ย่อมใช้ชีวิตอยู่อย่างเป็นสุข เปรียบเหมือนดอกบัวที่เกิดในน้ำ แต่ไม่เปียกด้วยน้ำ
เมื่อความงามอันล่มเมืองกลายเป็นบ่วงรัดรั้ง จนต้องสละโลกรสสู่ร่มเงาแห่งกาสาวพัสตร์!
เรื่องที่ ๑๖
นันทิยอุบาสก
บุญย่อมต้อนรับผู้ทำบุญ ซึ่งไปจากโลกนี้สู่โลกหน้า เหมือนญาติรับญาติที่รักผู้เดินทางกลับมาฉะนั้น
เมื่ออิฐก้อนแรกของกุฏิสงฆ์ถูกวางบนโลก ทองคำและแก้วมณีของวิมานทิพย์ก็ก่อตัวขึ้นบนสวรรค์!
เรื่องที่ ๑๗
สัญชัยปริพาชก
บุคคลที่เข้าใจในสิ่งที่ไม่เป็นสาระว่าเป็นสาระ และเห็นสิ่งที่เป็นสาระว่าไม่เป็นสาระ มีความดำริผิดเป็นโคจร ย่อมไม่ประสบสิ่งที่เป็นสาระเลย
เมื่อตำแหน่ง 'เจ้าสำนักใหญ่' กลายเป็นโซ่ตรวนผูกมัดดวงตาไม่ให้เห็นธรรม!
เรื่องที่ ๑๘
นันทโคปาลกะ
โจรย่อมทำความพินาศให้แก่โจร, คนจองเวรย่อมทำความพินาศให้แก่คนจองเวร..
เมื่อแสงสว่างแห่งธรรมเพิ่งจุดประกาย แต่สายลมแห่งมรณกรรมกลับพัดเข้ามาพรากชีวิต!
เรื่องที่ ๑๙
พระจิตตหัตถเถระ
จิตของผู้ที่มีความสับส่าย (ไม่มั่นคง) ไม่รู้แจ้งในพระสัทธรรม มีความเลื่อมใสอันเลื่อนลอย ปัญญาของเขาย่อมไม่บริบูรณ์.
เมื่อผ้าเหลืองไม่ใช่คำตอบสุดท้าย และผ้าลายก็ไม่ใช่ความสุขที่แท้จริง!
เรื่องที่ ๒๐
พระกุมารกัสสปะเถระ
ปัญญาเปรียบเสมือนประทีปที่ส่องทางให้ชีวิต
เมื่อคำครหาเรื่อง 'สายเลือดอื้อฉาว' กลายเป็นพลังผลักดันสู่ยอดปัญญา!